مقالات

SDH چیست و چه فرقی با PDH دارد؟

SDH چیست و چه فرقی با PDH دارد؟

(SDH) یا همان سینکرانوس دیجیتال هیرارکی از جمله سیستم های مخابراتی است که با سیستم های انتقال یا لاین ترمینال فیبر نوری (PDH) یا سیستم های پلِسیاکرانوس دیجیتال هیرارکی تفاوت هایی دارد. روش های سکرون کردن داده ها مانند (Plesiochronous)، (Synchronous)، (Isochronous)  وAsynchronous) ) چگونگی کلاک شدن دیتا را بین فرستنده و گیرنده بیان می کنند. در این نوشتار به بیان فرق بین SDH و PDH می پردازیم.

مقایسه ساختار SDH با PDH و تفاوت این دو با هم

کاربرد سینکرانوس دیجیتال هیرارکی (SDH) و پلِسیاکرانوس دیجیتال هیرارکی (PDH) در سیستم های مخابرات نوری می باشد. در ادامه به طور مفصل به معرفی هر کدام از این سیستم ها پرداخته می شود.

ویژگی های رتبه بندی دیجیتال سیکرون (SDH Synchronous Digital Hierarchy)

ویژگی های رتبه بندی دیجیتال سیکرون (SDH – Synchronous Digital Hierarchy)

ویژگی های رتبه بندی دیجیتال سیکرون (SDH – Synchronous Digital Hierarchy)

  1. SDH و PDH  هر دو برطبق یک رتبه بندیِ تکرار مداوم شکل گرفته اند.
  2. در ساختار SDH قاب هایی با طول ثابت به منظور حمل کانال های ترافیک آیزوکرانوس به کار رفته اند.
  3. طراحی ساختار SDH طوری است که قابلیت شبکه پردازی با شبکه های PDH  را دارد.
  4. برای رفع نقص های PDH ، توسعه دهندگان سیستم SDH سعی کرده اند ساختاری را طراحی کنند که قابلیت تعیین مرز های بایت را در بیت استریم های مختلف داشته باشد.
  5. سیستم SDH به دلیل سکرون بودن می تواند مالتی پلکسینگ و دیمالتی پلکسینگ مرحله ای امکان پذیر نماید. بنابراین نیازی به کوه مالتی پلکسر نبوده و پیچیدگی سخت افزاری نیز حذف می گردند.

آشنایی عناصر ساختاری شبکه SDH

شبکه SDH در ساختار خود چهار قطعه شامل المان پایانه خط، کراس کانکت، ریجنراتور و مالتی پلکسر حذف و اضافه می باشد.

۱٫المان پایانه خط: این عناصر به دستگاه های سطح مسیر نیز شناخته می شوند. عناصر پایانه خط محل ورود و خروج کانال های سرعت پایین تر از شبکه  SDHمی باشد.

۲٫اتصال متقاطع دیجیتال (کراس کانکت): دستگاه های پایانه خط در سطح STM تا پایین به سوی استریم های E1 تکی کراس کانکت می شوند؛ یا به عبارتی متقاطع دیجیتال آن ها متصل می گردد. بنابراین می توان یک استریم E1 روی ترانک STM را  با یک ترانک STM دیگر کراس کانکت نمود.

۳٫مولد (ریجنراتور): وظیفه مولد باز تولید کردن سیگنال است.

۴٫مالتی پلکسر حذف و اضافه: وظیفه این قطعه در ساختار شبکه SDH این است که در یک استریم STM کانال های کم سرعت را شکسته یا اضافه نماید.

آشنایی با تنظیمات شبکه SDH

یک شبکه نقطه به نقطه یا point to point می تواند از ساده ترین کانفینگ شبکه محسوب شود. این شبکه شامل مالتی پلکسر ترمینال (پایانه ای) است که با فیبر نوری به هم متصل شده اند. این فیبر نوری می تواند با مولد یا بدون مولد به کار رود.

باید یک ماکس حذف و اضافه را برای ساخت یک کانفیگ پوینت تو مالتی پوینت(point to mulity point) وارد شبکه نماییم. اتصال کراس کانکت در یک معماری شبکه مش به منظور متمرکز کردن ترافیک در سایت مرکزی به کار می رود که سبب امکان پذیر شدن تامین ذخیره مدارها می شود.

آرایش شبکه به صورت معماری حلقه یا رینگ بسیار پر طرفدار است. در این ساختار شبکه چهار ماکس حذف و اضافه توسط دو حلقه فیبر به یکدیگر متصل شده اند.

در این ساختار شبکه مالتی پلکسرها هوشمند هستند و در صورتی که یک فیبر نوری قطع گردد یا یک ماکس حذف و اضافه متوقف شود، قادراند شبکه را ترمیم نمایند. از این رو قابلیت حفظ بقا از مزایای مهم معماری حلقه ای می باشد. 

ویژگی های دیجیتال نیمه سنکرون (PDH Plesiochronous Digital Hierarchy)

ویژگی های دیجیتال نیمه سنکرون (PDH – Plesiochronous Digital Hierarchy)

ویژگی های دیجیتال نیمه سنکرون (PDH – Plesiochronous Digital Hierarchy)

در درون خطوط ترمینال های فیبر، شبکه های PDH با سطوح مختلفی از تسهیم کننده ها یا مالتی پلکسرها قرار دارد. این سطوح مالتی پلکسینگ شامل  موارد زیر می باشد.

  • ۲Mbit/s به ۸Mbit/s
  • ۸Mbit/s به ۳۴Mbit/s
  • ۳۴Mbit/s به ۱۴۰Mbit/s

بنابراین برای انتقال یک سیل داده باید ابتدا آن را با مالتی پلکسرهایی در سطوح بالا و پایین تسهیم کنیم.

به دلیل اینکه بطور کامل پلسیاکرانوس ها، سکرون نیستند،  مقداری جای خالی برای هر مالتی پلکسر ها در ترانک های پر سرعت مورد نیاز است. این جای خالی می تواند در اختلافات کوچک سرعت های داده ی استریم سبب جبران پورت های کم سرعت گردد.

در تمام سطوح مالتی پلکسینگ بعضی از دیتاهای پورت های دارای سرعت کم، در صورتی که سرعت زیادی داشته باشند قادراند در فضای خالی ترانک جابه جا گردند. اصطلاح تنظیم یا پر کردن بیت ها (Bit Stuffing) برای بیان این موضوع به کار می رود.

 چگونگی رتبه بندی تسهیم PDH

برای رتبه بندی(Hierarchy) تسهیم PDH دو نوع رتبه بندی سیستم های ژاپنی و آمریکایی و سیستم های سایر کشورها وجود دارد. دقت کنید که مالتی پلکسینگ یا سطوح تسهیم گوناگون هیچکدام ضریب دیگری نیست. برای جبران تفاوت های کلاک در همه سطوح باید از رتبه بندی پلسیاکرانوس استفاده کرد.

به دلیل اینکه بطور کامل  PDHسکرون نیست برای انجام بیت استافینگ (Bit Stuffing) باید برای هر سطح مالتی پلکس یک پهنای باند اضافی در نظر گرفته شود.

 آشنایی با محدودیت های PDH

  • عدم انعطاف پذیر بودن PDH
    برای پیدا کردن یک کانال خاص کم سرعت باید در همه سطوح مالتیپلکسینگ کانال های پر سرعت را دی مالتیپلکس نمایید. که این کار نیاز به یک کوه مالتیپلکسر پیچیده و هزینه بر دارد. بنابراین می بینیم که در یک سیل بیت سطح بالاتر، تعیین مکان چنل های منحصربفرد کار دوشواری است.
  • کارآیی ناچیز  PDH  
    برای بهبود کارایی یک سیستم باید بتوانیم از نزدیک کارایی آن را ببینیم. بر این اساس یکی از محدودیت های PDH این است که برای نظارت بر عملکرد آن هیچ استاندارد بین المللی و کانال مدیریتی برای آن در نظر گرفته نشده است. امکان پیداکردن PDH در یک استریم ۱۴۰ مگ با وجود تعدادی بیت اضافی یدکی و پهنای باند محدود بدون  وجود دی مالتی پلکسینگ امکان پذیر نیست. بنابراین PDH دارای کارایی ناچیزی در سیستم های مخابراتی و مخابرات نوری می باشد.
  • عدم وجود استانداردها در PDH
    PDH از ضعف استاندارد و سطوح رتبه بندی کاملا متفاوت برخوردار است. برای مثال برای سرعت داده های بالای ۱۴۰Mbits/s  و نیز برای لاین ساید Line Transmission Terminal هیچ استاندارد بین المللی قابل قبولی اندیشیده نشده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *