تفاوت کانکتورهای PC، UPC و یا APC

تفاوت کانکتورهای: PC، UPC و یا APC

هنگام انتخاب کابل های فیبرنوری و یا اتصالات فیبری، ممکن است با توضیحاتی مانند PC Polish، UPC Polish و یا APC Polish مواجه شوید. این اصطلاحات به چه معنی هستند. تفاوت این اتصالات در چیست؟ این مقاله به معرفی انواع این اصطلاحات پرداخته و تفاوت های آن ها را شرح می دهد.

پارسیان فیبر ارتباط تولید کننده انواع کابل شبکه، کابل فیبر نوری و تجهیزات پسیو شبکه، این مطلب را برای شما انتخاب کرده است.

به بیان ساده، PC ،UPC، و APC به نوع صیقل[1] فرول[2] در اتصال دهنده های فیبر نوری [3]، به نحوی که در شکل دیده می شود، اشاره دارد. فرول، حلقه ای در انتهای فیبر است، این حلقه به گونه ای طراحی شده است که می تواند امکان اتصال فیبر به یک فیبر دیگر، یا اتصال به فرستنده و یا گیرنده، را فراهم آورد. وقتی اتصال دهنده ها در انتهای فیبر نصب می شوند، نور از فیبر به سمت منبع منعکس شده و سیگنال را مختل می کند. برای افزایش اثربخشی فیبر، مهندسین شروع به ارتقا سطح مربوط به نقاط حساس الحاقی نمودند که این تلاش ها منجر به معرفی صیقل فرول[4] شد. 4 نوع مختلف از انواع صیقل وجود دارد که سه مورد آن در این مقاله مورد بررسی قرار خواهد گرفت.

اتصال فیبر به فیبر

اتصال دهنده فیبر PC

اتصال دهنده فیبر PC، اتصال دهنده ای است که با سبک تماس فیزیکی[5] صیقل داده می شود. این رایج ترین نوع صیقلی است که در فیبرهای چند حالته[6] OM1 و OM2 یافت می شود.

اتصال دهنده فیبر PC، برای غلبه بر شکاف هوا بین دو سطح مربوط به نقص های کوچک در اتصال دهنده فیبر مسطح اورجینال[7] تولید شده است. در طراحی PC، یک سر مخروطی استوانه ای با هدف از بین بردن شکاف هوا ایجاد شده است، لذا میزان افت بازگشت[8] در کاربری های تک حالته [9] چیزی در حدود -40dB می باشد، که بزرگتر از صیقل مسطح اورجینال است (-14dB). امروزه این سبک صیقل، از رده خارج شده است و سبک UPC در حال جایگزین شدن آن می باشد.

اتصال دهنده فیبر pc

اتصال دهنده فیبر UPC

UPC، مخفف تماس فیزیکی مضاعف[10] است. این اتصال دهنده بهبودی است که روی اتصال دهنده PC با ایجاد انتهای بهتر سطح[11] و صیغل بیشتر همراه است. در این اتصال دهنده افت بازگشت [12] نسبت به PC وضعیت بهتری دارد ( نزدیک -50dB یا بالاتر). اگرچه در مقایسه با اتصال PC انعکاس[13] نسبتاً کمتری دارد، اما به اندازه کافی قوی نیست. توجه داشته باشید که اتصال و قطع مکرر باعث تخریب سطح و عملکرد نهایی می شود.

اتصال دهنده فیبر UPC

اتصال دهنده فیبر APC

به منظور ایجاد انعکاس پایین تر، اتصال دهنده فیبر APC توسعه یافته است. APC به اتصال فیزیکی زاویه دار اشاره دارد. در این ارتباط شعاع وجه انتهایی فرول در یک زاویه 8 درجه صیقل داده می شود که منجر به کمیته شدن انعکاس می گردد. با افزودن زاویه ها، صورت و نور منعکس شده به جای اینکه در هسته فیبر بماند، به داخل روکش نفوذ می کند. لازم به ذکر است که اتصال دهنده های APC باید به جای اتصال دهنده های صیقلی غیر زاویه دار به اتصالات زاویه دار دیگر متصل شوند، در غیر صورت با افت الحاق[14] مواجه خواهیم شد. افت بازگشت نوری اتصال دهنده APC، -60dB یا بالاتر است که نسبت به دیگر اتصال دهنده ها وضعیت بهتری دارد.

اتصال دهنده فیبر APC

PC، UPC و APC، این ها چه تفاوت هایی با هم دارند؟

پس از تعریف سه نوع اتصال، متوجه خواهید شد که اتصالات PC ، UPC و APC از بسیاری جنبه ها متفاوت هستند. در زیر تفاوت های آنها در ظاهر،  عملکرد و کاربری مورد بررسی قرار می گیرد.

شکل ظاهری

تفاوت عمده از نظر شکل ظاهری قسمت انتهایی فیبر است. اتصال دهنده های PC و اتصال دهنده های UPC هر دو بدون زاویه صیقل داده می شوند، اگرچه قسمت انتهایی UPC دارای انحنای جزئی است. در مقابل، اتصال دهنده APC دارای زاویه 8 درجه در انتها است. یک کابل پچ فیبر نوری FS LC APC تک حالته را به عنوان مثال در نظر بگیرید، اتصال دهنده های دو سر فیبر همه سبز هستند. در حالی که برای یک کابل پچ فیبر نوری LC UPC تک حالته، اتصال دهنده ها به طور کلی آبی هستند. این موضوع یک روش ساده برای تشخیص این اتصال دهنده ها می باشد.

عملکرد

در گذشته دستیابی به افت الحاق پایین[15]، با استفاده از اتصال دهنده های APC، به دلیل وجود شکاف هوا بسیار دشوار بود اما امروزه با بهبودهایی که در طراحی روی داده است، عملکرد بسیار ارتقا یافته است.

در ارتباط با افت بازگشت، تا به حال متوجه شده اید که APC به دلیل وجود سطح انتهایی زاویه دار، کمترین بازتاب بازگشت را در بین تمام اتصال دهنده ها دارد. به همین دلیل مقدار افت بازگشت در بین اتصال دهنده های مختلف متفاوت است. مطابق استانداردهای موجود در صنعت، افت بازگشت در PC، UPC و APC به ترتیب، -40dB، -50dB و -60dB است. هر چقد میزان افت بازگشت بالاتر باشد، انعکاس بهتر و عملکرد اتصال دهنده بالاتر خواهد بود. ثابت شده است که APC بالاترین علمکرد را دارد.

کاربری

از آنجا که برخی از کاربری ها حساسیت بیشتری به افت بازگشت دارند، اتصال دهنده های APC  ترجیح داده می شوند. برای مثال، در محدوده طول های موج بالا، مانند آنجه برای سیگنال های ویدئویی استفاده می شود، به ویژه کاربری های FTTx و حوزه های مانند شبکه نوری پسیو و سیستم های WDM بهتر است از APC استفاده گردد.

برای کاربری هایی که افت بازگشت اهمیت زیادی ندارد، بهتر است از UPC و PC استفاده شود. اتصال دهنده های PC بیشتر در تجهیزات اپراتورهای تلکام دیده می شوند، در حالی که اتصال دهنده های UPC در تلویزیون های دیجیتال و سیستم های داده مورد استفاده قرار می گیرد.

جمع بندی

گفتن اینکه کدامیک از اتصال دهنده ها( PC ، UPC یا APC )بهترین هستند، نادرست است. هنگام انتخاب اتصال دهند ها، عواملی مانند هزینه و کارایی باید در نظر گرفته شود. با این حال، یک قانون وجود دارد که باید دنبال شود: برای آن دسته از کاربری هایی که نیازمند دقت بالا هستند، APC را انتخاب کنید. برای سیستم های دیجیتال که حساسیت کمتری دارند، PC یا UPC را برگزینید.

[1] Polish

[2] ferrules

[3] Optical Fiber Connector

[4] Ferrules Polish

[5] Physical Contact

[6] Multimode

[7] original flat fiber connector

[8] Return Loss

[9] Single Mode Application

[10] Ultra Physical Contact

[11] better surface finish

[12] Return Loss

[13] Reflection

[14] Insertion Loss

[15] Low Insertion Loss